More

    A może, za przykładem Giorgii Meloni zrobimy Rzym w Warszawie?

    Strona głównaFelieton sobotni Jana A. KowalskiegoA może, za przykładem Giorgii Meloni zrobimy Rzym w Warszawie?

    Polecamy w dziale

    Hallo! Czy za 600 mld zł z KPO i funduszy spójności wybudujemy CPK i elektrownię atomową?

    Mamy to! Zadłużam Was na dodatkowe 600 mld złotych. Nie zdołają ich spłacić Wasze dzieci i wnuki. Przejemy je w Waszym imieniu! Głosujcie na nas! Zadłużymy Polskę jeszcze bardziej! - nie powiedział tak premier Donald Tusk wczoraj?

    Prawo i Sprawiedliwość straciło władzę za wcześnie

    Dziura budżetowa 186 mld zł i brak pieniędzy na cokolwiek to nie zasługa rządu Koalicji 13 Grudnia, ale skutek rządów PiS. Żaden wielki projekt nie zostanie zrealizowany, chyba że USA i Chiny dadzą pieniądze na własnych warunkach.

    W którym roku Polska przegrała wojnę z Unią Europejską? Bo nie pamiętam.

    Naprawdę nie pamiętam. Może byłem wtedy nad morzem, albo na nartach? Wiem, że wojna musiała być. Wskazują na to zniszczenia. Bez przegranej wojny dumny naród polski nie dałby sobie narzucić tak upokarzających warunków kapitulacji

    Obliczyłem, że powinniśmy być bardzo bogaci

    Co jest nie tak z naszym państwem, że pomimo coraz większych dochodów, z roku na rok coraz bardziej się zadłużamy? Jeden czynnik odpowiada za to – system organizacji naszego państwa - biurokracja, nad którą nikt nie ma kontroli.
    Rzym w Warszawie? Dlaczego nie? Jak to zrobić pokazała nam Giorgia Meloni. Należy stworzyć patriotyczny obóz odwołujący się do tradycyjnych wartości, proponujący inny niż PiS, obywatelski sposób zarządzania państwem. Lepszy sposób

    Zachwyt naszych mediów nad zwycięstwem Meloni jest zdumiewający. I cokolwiek zadziwiający. Liderka włoskiej prawicy wygrywa z włoską lewicą, a cieszy się z tego patriotyczna polska lewica. Czy piłsudczycy cieszyli się ze zwycięstwa Benito Mussoliniego? Ale, skoro stan zachwytu nie daje się racjonalnie wytłumaczyć, nie tłumaczmy tego 😉

    Dzisiaj miałem się zająć największym problemem polskiej sceny politycznej. Tym, że polska elita polityczna reprezentuje samą siebie. Samą siebie, a nie wyborców. Jak to możemy zmienić? Właśnie tak, jak za chwilę zrobi to Giorgia Meloni. Zdobywając wraz ze swoim zwycięskim  obozem większość konstytucyjną, ma możliwość dokonania zmiany systemu zarządzania Włochami. I zmiany państwa włoskiego w interesie jego obywateli. Ze źle zarządzanego i chaotycznego politycznie (sejmokracja), w gospodarne i prezydencko silne.

    Problemem, z którym będziemy musieli się zmierzyć w polskim przypadku, nie jest Prawo i Sprawiedliwość. Nie można wymagać od lewicowej, socjalistycznej partii, która jednak działa w polskim interesie, żeby była inna niż jest. Żeby była prawicą wolnorynkową.

    Nawet można zrozumieć jej fałszywe podszywanie się pod prawicę. Dla odróżnienia od lewicy postkomunistycznej i zbałamucenia  wyborców tak się stało. I tak trwa.

    Problemem jest brak na polskiej scenie właśnie wolnorynkowej prawicy, która zaproponuje Polakom inny sposób zarządzania państwem. Lepszy sposób polegający na  odrzuceniu systemu redystrybucji. Systemu pozbawiającego nas decydowania o tym, na co wydamy własne pieniądze, bo jaśnie oświecona Centrala wie lepiej. W zamian za tę usługę żyjącą na nasz koszt wraz z olbrzymią grupą partyjnych obiboków.

    Jeżeli pojawi się na polskiej scenie polityk formatu Giorgii Meloni i przedstawi czarno na białym program uzdrowienia państwa – z korzyścią dla każdego – może doczekamy się Rzymu w Warszawie.

    Budapeszt nie mógł zaistnieć z prostej, wyżej podanej przyczyny. Lewicowy przywódca, Jarosław Kaczyński, nie mógł zastosować recepty prawicowego polityka, Victora Orbana.

    Największym niebezpieczeństwem jest upływający czas. Jesteśmy coraz bliżej kryzysu gospodarczego, który dotknie polskie rodziny. Kryzysu będącego w dużej mierze produktem obecnego lewicowego (=złego) systemu zarządzania naszym dobrem wspólnym – Polską.

    W kryzysie większość wyborców przestaje myśleć o niewątpliwych zasługach aktualnego rządu i głosuje za zmianą. Według błędnego schematu, że gorzej być nie może. A jedyną obecnie realną w Polsce zmianą jest totalna opozycja – Patologia Obywatelska.

    Jako dorastający chłopiec, o lekko historycznym zacięciu, nie mogłem zrozumieć jak mogło dojść do rozbiorów i upadku Rzeczpospolitej. Teraz, trochę starszy, już to wiem. Właśnie w takiej potencjalnie rozbiorowej scenerii się znajdujemy. I to od kilkunastu lat co najmniej.

    Dlaczego? Bo jako naród zostaliśmy skonfliktowani do tego stopnia, że dopuszczamy możliwość współpracy z obcymi jako lepszą, niż współpraca z inaczej myślącymi Polakami. Podobnie jak przed rozbiorami zatraciliśmy rozumienie dobra wspólnego. Już go właściwie nie mamy.

    Ale czy my Polacy, zwykli Janowie Kowalscy, nie uważamy już Polski za dobro wspólne? Oczywiście, że nie. Uważamy nadal Polskę za dobro nas wszystkich. I tak samo było w czasie rozbiorów. Ówcześni Polacy, po obu stronach barykady, daliby się posiekać za Rzeczpospolitą. Ówcześni zwykli Polacy. Jednak ich przywódcy, zdemoralizowani i przekupieni przez wrogów naszej ojczyzny, chcieli wygrać rządy nad Polską za wszelką cenę. Właśnie tak straciliśmy niepodległość.

    Czy dzisiaj jest inaczej? Czy myślenie im gorzej dla rządu, z którym się nie zgadzam, tym lepiej, nie funkcjonuje w najlepsze w elitach przywódczych partii opozycyjnych? A nawet w nas samych?

    Sami odpowiedzcie na te pytania. A jeżeli tkwi w Was patriotyzm i zdolności przywódcze, to czym prędzej budujcie swój obóz polityczny. Po to, żeby zmiana władzy w Polsce nie oznaczała kolejnej utraty niepodległości.

    Po to, żeby Polacy odsuwając od władzy Prawo i Sprawiedliwość (co kiedyś nastąpi – demokracja), mogli poprzeć inne ugrupowanie patriotyczne. Ugrupowanie mające jedynie inny pomysł (może lepszy) na zarządzanie naszym dobrem wspólnym – Polską, a nie jej sprzedaż.

    Jan Azja Kowalski

    Jan A. Kowalski
    Jan A. Kowalski
    Jan A Kowalski, rocznik 1964. Od roku 1983 działacz Liberalno-Demokratycznej Partii Niepodległość, od 1985 redaktor „małej” Niepodległości (ps. Azja Tuhajbejowicz). Autor „Dziur w Mózgu” i „Wojny, którą właśnie przegraliśmy”.

    Ostatnie wpisy autora

    Nowa Konstytucja