Sam nasz najlepszy premier, Mateusz Morawiecki, to zapowiedział. A towarzyszący mu minister Niedzielski nawet się nie uśmiechnął. Chyba się nie uśmiechnął😊 Przez zmarszczki na jego czole przebiegł nie uśmiech chyba, ale rzędy cyfr jak u każdego przedstawiciela sztucznej inteligencji. I am a robot, zdawało się informować jego oblicze. I am a robot.
Zatem stało się to, co jeszcze parę dni wcześniej wydawało się niemożliwe. Lekarze znowu zaczną leczyć chorych, zamiast kazać im łykać paracetamol … i umierać w zaciszu swoich przytulnych mieszkanek. Po dwóch latach wzmożonej przez nieleczenie śmiertelności.
Wiem, wiem. Osoby rozbuchane roszczeniowo jak zwykle będą narzekać, że dopiero po 60-tym roku życia będzie przysługiwał choremu ten przywilej. Ale zapytam, bez złośliwości: a kto choruje przed ukończeniem 60-tego roku życia?
Gdybym zachorował przed 60-tym rokiem życia, to chyba bym spalił się ze wstydu, albo umarł, co na jedno wychodzi.
Weźmy za przykład 82-letniego ojca mojego kolegi. Rok temu, gdy jeszcze lekarze nie leczyli chorych (po 60-ce), dostał zawału. Trafił oczywiście na Izbę Przyjęć i na problem. Nie miał aktualnych badań na covid-19. W związku z tym nie mógł zostać przyjęty. Ale miał wyjątkowe szczęście, bo podczas tego całodobowego czekania atak się powtórzył. Lekarze zinterpretowali to jako nagły przypadek i podjęli reanimację. Pacjent, wyjątkowo uparty lach sądecki, przeżył.
A teraz?
Teraz może spokojnie czekać na kolejny zawał. Pewny, że tym razem akcja ratowania mu życia nastąpi bez administracyjnej zwłoki. Nasz premier mu to załatwił.
A minister Niedzielski … chyba przytaknął.
Wiem, wiem. Wielu 60-cio latków +, wychowanych w kulturze przyczyna-skutek, zada sobie to niedorzeczne pytanie: dlaczego? Dlaczego musiało dodatkowo umrzeć 84 000 osób w roku 2020 i 120 000 w roku ubiegłym?
Odpowiadam, broniąc rządu i Centralnego Planowania. A skąd miałby niby nasz rząd wziąć dane potrzebne do podjęcia decyzji przekazanej na konferencji w dniu 21.01.2022 roku, gdyby nie ta zwiększona umieralność? Zastanówcie się niedowarzeni logicy. I zawstydźcie się.
Żeby coś poprawić w sferze centralnego zarządzania rzeczywistością, najpierw musi się wydarzyć jakiś niedobór, brak lub nieszczęście. Jak, nie przymierzając, brak sznurka do snopowiązałek w sezonie żniwnym za 1. bolszewii. A gdzie drwa rąbią, tam wióry lecą – chyba pamiętacie?
Jan Azja Kowalski (l.58)
PS. Jeszcze tylko dwa lata, jeszcze tylko dwa lata😊
