back to top
More

    Białoruska Armia Narodowa

    Strona głównaHistoriaBiałoruska Armia Narodowa

    Polecamy w dziale

    Kodeks Makarewicza

    11.07.1932 zostało wydane rozporządzenie Prezydenta RP Ignacego Mościckiego o wprowadzeniu nowego kodeksu karnego, który przeszedł do historii jako kodeks Makarewicza. Uważany był za pracę mistrzowską.

    Bitwa pod Połtawą

    08.07.1709 r. miała miejsce bitwa pod Połtawą. Przesądziła ona o statusie Rosji jako światowego mocarstwa o ambicjach imperialnych i zmierzchu potęgi Szwecji. Przegrał król Szwecji Karol XII, a zwyciężył car Rosji Piotr I

    Deklaracja Niepodległości Stanów Zjednoczonych

    Wg Deklaracji prawa naturalne są niezbywalne, nie podlegają żadnej władzy. Są to prawo do życia, wolności i dążenia do szczęścia. Władza, która je narusza staje się tyranią przeciwko której należy się zbuntować.

    Ustawa o prawach obywatelskich

    03.07.1964 prezydent Lyndon Johnson podpisał ustawę o prawach obywatelskich (civil rights act). Zabraniała ona placówkom dotowanym z budżetu federalnego dyskryminacji osób na podstawie ich rasy, koloru skóry lub narodowości.
    23.02.1920 roku przedstawiciele Rzeczypospolitej Polskiej i Białoruskiej Republiki Ludowej podpisali w Rydze umowę - Białoruska Armia Narodowa pod wodzą St. Bułak-Bałachowicza miała walczyć ze wspólnym wrogiem, z Rosją Sowiecką.

    23.02.1920 roku przedstawiciele Rzeczypospolitej Polskiej i Białoruskiej Republiki Ludowej podpisali w Rydze umowę o charakterze konwencji wojskowej. Na jej podstawie Białoruska Armia Narodowa pod wodzą Stanisława Bułak-Bałachowicza, który błyskotliwym manewrem przebił się do Polski z Estonii, miała walczyć u boku Wojska Polskiego z Armią Czerwoną. 

    Brała BAN udział w największych bitwach wojny polsko-bolszewickiej, m.in. w bitwie warszawskiej i bitwie niemeńskiej, wykazując się ofiarnością i męstwem. W trakcie walk była zasilana wziętymi do niewoli czerwonoarmistami i dezerterami, dzięki czemu pomimo dużych strat zwiększyła swoją liczebność do ok. 1800 żołnierzy piechoty i 800 kawalerzystów. 

    Największym sukcesem BAN było zdobycie Pińska, gdzie pojmano 2400 bolszewików, łącznie ze sztabem 4 Armii Czerwonej.   

    Rozkazem Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego z 28.09.1920 wojska gen. Bałachowicza zostały określone jako Ochotnicza Sprzymierzona Armia. Generał nazwał ją Rosyjską Ludową Armią Ochotniczą. Wkrótce osiągnęła liczbę 20 tys. bagnetów i szabel. 

    Po zawarciu przez Polskę traktatu pokojowego w Rydze, „bałachowcy” postanowili kontynuować walkę samotnie na terytorium Białorusi. Udało im się zająć Mozyrz i ustanowić niepodległe państwo białoruskie z własnym rządem. Niestety po kilku dniach ofensywa Armii Czerwonej zmusiła Ochotników do wycofania się na tereny zajmowane przez Polaków, gdzie zostali oni internowani. Tak zakończyła się historia Białoruskiej Armii Narodowej. A co stało się z jej dowódcą? 

    Stanisław Bułak-Bałachowicz nie został przyjęty do Wojska Polskiego. Mimo to przez całe dwudziestolecie międzywojenne pokazywał się publicznie w mundurze wyjściowym oficera Wojska Polskiego z oznakami generała brygady. Uczestniczył w życiu politycznym, a zawodowo związał się z firmą The Century European Timber Corporation. 

    Brał udział w hiszpańskiej wojnie domowej po stronie generała Franco, a następnie w kampanii wrześniowej 1939 roku, gdzie uczestniczył w obronie Warszawy na czele sformowanego przez siebie oddziału ochotniczego. 

    W czasie okupacji niemieckiej związał się ze związkiem Jaszczurczym, który prowadził działalność wywiadowczą na terenie III Rzeszy. Zginął zastrzelony przez Gestapowca podczas próby aresztowania w 10.05.1940 roku. 

    Kazimierz Grabowski

    Skrócony link:
    https://abcniepodleglosc.pl/1150

    Ostatnie wpisy autora

    Nowa Konstytucja